Ég er ekki að f#&$)% grínast!!! Ég er búin að sitja hérna í næstum klukkutíma að skrifa rosalega langa færslu og svo þegar ég smelli á "vista" fer ég bara aftur á fosíðu bloggar.is eins og ég hefi aldrei skráð mig inn í byrjun.

ÉG LÝSI FRATI Á ÞETTA BLOGGKERFI !!!!!!

Komin heim og lífið farið að ganga sinn vanagang.

Jól og áramót voru bara snilld fyrir utan það að feðginin urðu bæði veik, fengu hita og allan pakkann.

En Bjarnheiður náði að fara á jólaball, opna jólapakka og sjá flugelda - allt í fyrsta skiptið.

Svo komum við heim og þá datt ég í flensu...

Í enda mánaðarins koma Sigga Ásta og Heiða (systir hans Bigga og mamma hans fyrir þá sem ekki vita). Þá verður sko fjör!
Ég ætla að gera mitt besta til að halda þeim bara á pöbbinum þar sem ég hef enn ekki farið inn á svoleiðis stað... Án gríns!

Svo erum við loksins komin inn í heilbrigðiskerfið hérna í Skotlandi, bara búið að taka ca. 4 mánuði...
Við Biggi þurftum að hitta lækninn (GP = General Practitioner) með þvagprufu og allt! Það er rosalega vel fylgst með öllu hérna...
Svo er ekki nóg að hitta barnalækninn, hann verður að koma heim til manns. Ég er ekki að grínast! Þetta er örugglega gert hjá öllum bara, ég er ekki paranojuð sko. Held það þetta sé gert til að sjá heimilisaðstæður hjá fólki. En það er s.s. einhver kona að koma hingað í næstu viku til að hitta okkur Bjarnheiði. Býð henni kannski upp á kaffi, aldrei að vita...

Biggi er á seinasta snúningi með að ákveða lokaverkefnið sitt. Mér skilst að nú standi valið á milli lifrarskoðunarforrits og flugnaflugsathugunarforrits.

Ætla ekki að hafa þetta lengra núna, er bara rétt að sinna skildunni í þetta skiptið.
Og svo er mér líka drullukalt á puttunum...

Nú er klukkan orðin aaallt of margt!

Við eigum að vera löngu farin að sofa en erum búin að vera pakka, þvo þvott og taka til. Og svo nottla erum við búin að vera voða dugleg í nammiáti og sjónvarpsglápi í allt kvöld líka. Talandi um að múltítaska!
En nú þýðir þetta ekki lengur; eigum að vera farin af stað héðan eftir innan við sjö tíma.

Ef tími gefst til þá kannski skrifum við af Frónni.

Annars bara gleðileg jól o.s.frv.

Nú er Biggi búinn með fyrstu önnina sína í Edinborgarháskóla.
Þetta var rosaleg törn undir restina hjá honum, lítið sem ekkert sofið eða borðað eða neitt seinustu dagana fyrir skil á verkefnum og ritgerðum. Enda svaf maðurinn soldið mikið í tvo sólahringa á eftir. Lá á gólfinu með Bjarnheiði að leika og þurfti að berjast við svefninn. En nú er það búið og ég er búin að draga hann í tvo verslunarleiðangra, eina ferð í jólaþorpið með öllu tilheyrandi þar (tívolí og vöfflur) og svo á jólaball hjá Íslendingafélaginu.

Fórum s.s. í jólaþorpið um daginn og fengum okkur vöfflur með vanillu- og súkkulaðisósu mmmmmm... Ég gæti sennilega lifað á því en Bigga fannst nóg um nammisósur á vöfflunum. Og svo til að toppa þetta er best að fá sér heitt kakó með (finnst mér).
Svo fórum við í hringekjuna með Bjarnheiði. Djöfulli fara þessi tæki hratt! Við héldum að þetta væri bara svona sló-mó ísígóing tæki, fínt til að fara með lítil börn í en nei! Við héldum varla haus og svo fór helvítis tækið hring eftir hring og ætlaði barasta aldrei að stoppa. Okkur var næstum orðið flökurt af þessu, en Bjarnheiði fannst þetta ekkert svo merkilegt; horfði bara á ljósin í rólegheitunum.
En svo er líka parísarhjól þarna og við ætlum að fara í það áður en við förum heim um jólin.

Svo fórum við á jólaball í dag, fyrsta jólaballið hjá heimasætunni. Það kom jólasveinn og allt, held það hafi verið Gluggagægir... eða allavega kom hann inn um gluggann svo það er eiginlega rökrétt að áætla þann ágæta svein (eða þannig). En hún Bjarnheiður er ennþá svo mikill maur að hún hafði voða lítið vit á því sem var að gerast. Henni stóð ekki alveg á sama um jólasveininn, passaði sig á því að vera bara kyrr í fanginu á pabba sínum og vekja ekki athygli á sér (eða ég held að hún hafi verið að hugsa það...). Hún hafði meiri áhuga á fólkinu sem var þarna og þá sérstaklega hinum krökkunum. Þarna var lítil stelpa sem var jafngömul og ég held að það hafi verið toppurinn á deginum hjá Bjarnheiði; að fá að leika við hana.

Þetta jólaball var haldið hjá vara-ræðismanninum (sem er kona) í Skotlandi. Hún er gift Skota og hefur búið hérna í nokkur ár. Ég held að þau séu bæði arkitektar og búa í gömlum kastala sem þau breyttu víst í meira íbúðavænt hús. Sjitturinn hvað það er flott! Hjúds arnar í hverju herbergi (af hagkæmisástæðum, það er dýrt að kynda upp svona stór rými), svo stórir að ég tók ekki eftir því fyrst að þetta væru arnar, fannst þetta bara vera partur af veggjunum. Svo var jólatréð þeirra á stærð við jólatréð á Austurvelli (og svo gott sem) og eldhúsið var álíka stórt og íbúðin sem við erum í.
Kannski maður skelli sér í arkitektúrinn...

Nú eru eiginlega bara þrír dagar þar til við förum heim, förum svo snemma á fimmtudaginn að maður telur þann dag eiginlega ekki með. Það er bara kominn soldill spenningur í mann að fara, svei mér þá. Gaman að hitta alla og að sjá hvernig litla daman verður þegar hún sér alla aftur. Hvort hún muni eftir öllum... kemur í ljós.

Það eru komin upp tvö jólaskraut og við erum að velta því fyrir okkur hvar það þriðja ætti að vera.

Ætli það sé ekki kominn tími á smá skrif.

Við mæðgurnar erum búnar að vera alveg ótrúlega duglegar í labbinu undanfarna daga. Farið út um allann bæinn þveran og endilangan, fram og til baka...
Jájá, þetta eru nú orðnar ýkjur, "bærinn" er auðvitað aðeins stærri en það. En við erum samt búnar að fara mjög langt í allar áttir, fótgangandi mind you!
Eða alltso, ég er fótgangandi en Bjarnheiður er í vagninum sínum.

Talandi um hana; hún hefur sagt sín fyrstu orð og er farin að standa upp.
 Hún segir "úbba" þegar hún vill fá að drekka, sbr. "súpa" og svo hefur hún sagt "mamma" allavega þrisvar. Svo held ég að hún segi líka pabbi en það hljómar meira svona "abba" og svo líka afi en það er "avvavv". Já, hún er dugleg!
Svo sátum við saman í sófanum eitt kvöldið og ég veit ekki fyrr en að hún stendur við hliðina á mér. Svo vakna ég í morgun við það að hún stendur í rúminu sínu og horfir á mig skælbrosandi. Ekki hægt annað en að vakna í góðu skapi.

Það hefur soldið mikið rignt hérna í Edinborg undanfarið, það er líklega haustið hérna. Ég ætla sko ekki að kvarta; grasið enn grænt og hitinn yfirleitt enn í tveggja stafa tölunni.

Pabbi var hérna hjá okkur um daginn. Það var rosalega fínt að sjá kallinn loksins og hann var sko greinilega feginn að sjá okkur, aðallega samt hana Bjarnheiði held ég. Ég var endalaust að heyra "á afi að taka þig upp?" eða "á afi að halda á henni?" eða "viltu koma til afa?". Hún var í fanginu á honum í heila viku, eða svo að segja. Hann vildi nú ekki gera mikið, var voða glaður með að fara bara í göngutúra á daginn og borða góðan mat á kvöldin. Ekki mikið stress á honum frekar en fyrri daginn. Mér tókst samt að draga hann í kastalann og á Princess Street. Held að hann hafi fyrirgefið mér það. En Bigga tókst ekki að draga hann á pöbbarölt eða á strippbúllurnar að hitta sögunema. Hann er nú svo kúltíveraður kallinn, fer ekki á svoleiðis staði.
En það er nú stutt í að við hittum hann, og alla aðra aftur, því við ætlum í heimsókn til Íslands yfir jólin. Verðum alveg í tæpar tvær vikur, hlökkum voða til.

Ég er búin að kynnast íslenskri stelpu hérna sem heitir Svana. Hún á mann sem heitir Biggi og er jafn gamall og Biggi og er í sama skóla og Biggi bara að læra annað en Biggi, s.s. kínversk fræði. Ég er ekki klár á því hvað felst í því en þau eru allavega að fara til Kína í júlí á næsta ári og verða í hálft ár. Svana er ólétt núna og á að eiga í febrúar þannig hún fer með pínkulítið barn til Kína, huguð!
Eeen... við erum búnar að vera voða duglegar að fara í búðir. Hún er rosalega flínk í að vita hvar allar (og þá meina ég allar)  búðirnar eru þannig hún hefur getað sýnt mér eitt og annað í verslunarmálum. Mjög gaman. Ég er endalust að sjá eitthvað sem mig langar að kaupa mér. Verð örugglega rosalega dugleg á janúarútsölunum sem mér skilst að séu rosalega fínar hérna...

Það er öðruvísi jólafílingur í gangi hérna en heima, finnst mér. Hérna er meira eins og var þegar ég var lítil, ef þið skiljið mig...? Kannski er þetta bara ég; að koma með barn breytir kannski fílingnum í manni, veit ekki alveg.
Ég er meira að segja farin að kaupa jólaskraut, það segir mjög mikið um hvað fílingurinn er orðinn öðruvísi en hann hefur verið hjá mér hingað til.
Við Biggi höfum átt þrjú jólaskraut heima á Íslandi hingað til; eina jólakúlu, einn jólaóróa og einn stóran tré-jólasvein. En núna stefnir í að það verði eitthvað meira en það.

Later,
Rósa

jó!

Minns á leiðinni að sjá Tool og Mastodon í Glasgow!  Ég er að springa úr spenningi að sjá Mastodon aftur og menn segja að Tool séu frábærir live.  Þó það sé brjálað að gera í skólanum og ég nánast aldrei heima þá get ég ekki látið þetta framhjá mér fara.  Missti af Opeth í september og er ennþá að refsa sjálfum mér fyrir að hafa ekki farið. Fer með einum hérna í skólanum og vinum hans. 
síðar,
biggi

Ég lýsi eftir strokleðri.  Bleikleitt, úr sér gengið með svarta bauga á búknum.  Ekkert af þessu leðri spurst frá því í gærmorgun. Þeir sem verða varir við ferðir þess vinsamlegast nálgist með varúð og hafið samband.

Ég var að velta fyrir mér þessum múslímum. Það er eiginilega orðið þannig að engin má segja neitt, tjá sig á nokkurn hátt án þess að einhver saki mann um það vera fordómafullur. Þetta er það sem ég þykist vita. Það er alvitað að múslimar fara til himna og hitta þar hressar hreinar meyjar. Hvert fara þá eiginlega konurnar ? Það Væri ekki alveg sanngjarnt að þær myndu fá bólugrafna 18 ára stráka, eða hvað ? ég er ekki kona. Hvað er svona spennandi við að hitta einmanna hreinar meyjar á himnum annars. Engin líkami, ekkert stuð. Virðist alltaf vera lögð áhersla á að þessar stelpur eru hreinar meyjar en ekkert talað um aldur eða hvaðan þær koma eiginilega, þeirra tilfinningar um það að spara sig svona ferlega mikið fyrir einhvern sem kemur þá og þegar ? Gefur til kynna að það er bara eitt sem þessir menn eru með í huga og það er ekki að kúra yfir Bridges Over Madison County (sem er reyndar þrusu góð). Svo þegar hinn látni er nú mættur á svæðið hvað gerist þá ? Vandræðaleg þögn, "Stelpur! það er einhver kominn!" Hlaupa þær allar til hans eins og í gömlu góðu dömubindaauglýsingunum. Svo er þetta nú bara einnar stundar gaman. Hvað gerist þegar öllum fagnaðarlátunum linnir. Kannski Bridges Over Madison County tekinn þá. Veit ekki.

Af hverju kemur alltaf rigning þegar ég er að ferðast á milli staða ? Sérstaklega leiðinlegt þegar maður er með loftgöt á skónum.  Ég ruddist í gegnum grenjandi rigninguna í gær á leið til Iouannis sem er með mér hérna í skólanum.  Þegar ég var komin hálfa leiðina fór ég alvarlega að velta því fyrir mér hvort skotar hefðu gert eitthvað alvarlegt af sér í fyrri lífum.  Þessi rigning er ekki eðlileg. Hvaðan kemur allt þetta vatn og afhverju er menn ekki búnir að byggja rigningavirkjanir. 
Annars er ég komin með stalker á hæla mér.  Jebb, hann er 160 cm hæð, flissar eins og smástelpa, eðlisfræðingur, lyktar eins og þriðja kryddið og er frá Nígeríu.  Ekki beinlínis steríótýpan að stalker en hann er hættulegur.  Hann hringir í mig stanslaust og vill helst að ég geri verkefnin fyrir sig.  "Ég verð að hitta þig" sagði hann í dag með undarlegan titring í röddinni.  Ég vildi óska þess ég væri að ýkja þetta.   Hann sagðist bara hafa séð snjó í sjónvarpinu.  Ég er farinn að halda það sama um tölvur. 
Tengdó að koma á morgun, það verður stuð.  Brennivín, strákakvöld, öskurkeppni, sjómann, berir að ofan að horfa á Ópru, láta líða yfir sig, renna sér á malbiki, sleikja piss og allt hitt sem alvöru matsjó kallar gera.  Lofaði Rósu að fara með kallinn á alla strippstaðina.  Hún er ennþá að hugsa málið.  Sá reyndar í blaðinu að 60% af strippurum hér eru í University of Edinburgh.  Ekki amalegt að fá einkadans frá sagnfræðingi sem hvíslar einhverjum eggjandi sögulegum staðreyndum í eyrað t.d um verkfall stálverkamanna í rússlandi árið 1919.  Þetta er algjörlega menntun framtíðarinnar.  Er ekki alltaf verið að tala um að strákar séu hættir að nenna mennta sig ?
Hvað er annars þriðja kryddið og hvar eru hin tvö ?

Gleymdist algjörlega að tilkynna umheiminum það að Bjarnheiður Guðrún er byrjuð að skríða.  Reyndar hefur hún þróað algerlega nýtt afbrigði af skríðingi.  Soldið einsog ormar hreyfa sig.  Hendurnar fyrst og svo sveigjist bakið á ótrúlegan hátt og hún er farinn af stað.  Hún passar sig nú á því að taka sér góðar pásur á milli.  Hún er síðan nýverið byrjuð að gefa frá sér hávær köll, næstum öskur eftir hvern skríðing.  Eitthvað frumeðli þarna í gangi sem ég skil ekki alveg.  Minnir mann á öskrin í karate fólki .  Reyndar finnst henni ferlega skemmtilegt þegar pabbinn tekur sig til og boxar við hana.   Tek það fram að hún er ekki kýld fast :) Frekar hún sem hefur ekki fyrir því að draga úr höggþunganum.  Ætli hún hafi það ekki frá mömmu sinni ;)

Ný upplifun í dag hjá mér.  Hermenn fyrir utan eins skólabygginguna.  Hafði ekki tíma til að komast að því hvað var í gangi en ekki ólíklegt að þeir séu að að lokka fólk í herinn.  Gæti ímyndað mér að þeir hafi ágætis reynslu að koma í háskóla þegar það er vel liðið á önnina og sumir orðnir þunglyndir af álagi og stressi.  "Koddu bara í herinn, það er stuð".  Annars er það mórallinn í auglýsingaherferð hersins þessa dagana.  Myndbandið sett upp eins og allir þessir stríðstölvuleikir.  Svo fólk átti sig nú alls ekki á því að þetta er dauðans alvara.  Handritið er einfalt.  Sprengingar, hasar, liðsheild, spenna. "Upplifðu ævintýri ", segja þeir.  Það er samt eitthvað við þessa bresku hermenn.  Ég á bara erfitt með að bera virðingu fyrir mönnum með dúskhúfur, hvað þá með stórum rauðum dúskum.  Þeir ættu frekar að vera með þessar bresku hárkollur eins og dómararnir.  Það myndi setja af stað alveg nýja staðla í hermanna tísku.