Skrifaði loksins stutta samantekt um gervigreind og um námið mitt. Artificial Intelligence linkurinn.

biggi

Jamm og jæja, þá er kominn tími á smá blogg!
Þetta er Rósa sem skrifar í þetta sinn.
Sem þýðir bara eitt; við erum LOKSINS komin með nettengingu heima hjá okkur.
Í Edinborg.
Vá! Það er svo langt síðan við komum og ég hef ekkert skrifað... Veit varla hvar ég á að byrja.
Alla vega.
Borgin er frábær, ótrúlega flott. Það er hægt að labba endalaust alla daga og sjá alltaf eitthvað áhugavert og skemmtilegt. 
Það eru ótrúlega flottar byggingar hérna, soldið gotneskt lúkk á gamla bænum og öllum gömlu byggingunum.
Ég held svei mér þá að það komi hingað goþþarar í pílagrímsferðir. Sé stundum heilu fylkingarnar af þeim þegar ég fer í miðbæinn, mjög skrautlegt.

Svo má nottla ekki gleyma því að ég er stödd í landi Boots. Fyrir þá sem ekki vita er Boots eitthvað í líkingu við Lyfju eða Lyf og heilsu, bara sinnum 500.
Ég dýrka þessa verslun! Biggi segir að ég ætti að vera talsmaður Boots; geri ekki annað en að dásama það.
Eníhús...

Bjarnheiður blómstrar, en hún myndi gera það hvar sem er, það eina sem hún þarf er bara mamma sín og pabbi.
Þetta barn er ótrúlega hamingjusamt að eðlisfari; alltaf brosandi og í góðu skapi.
Hún er alveg frábær - uppskiftarpöntunin til almættisins gekk alveg upp :-)
Ég er búin að vera voða dugleg i að dæla inn myndum á síðuna hennar hérna.
En hún er farin að borða mat, byrjaði á því daginn eftir að við komum.
Hún er mjög hrifin af því, elskar að borða og fitnar eftir því, er á leiðinni að verða hnöttótt - get svo svarið það.
En manni er sagt af fróðara og reyndara fólki að það eigi að fara um leið og hún byrjar að labba. Krossleggjum fingur!

En við erum svaka duglegar að arka um borgina að skoða.
Biggi er nottla á fullu (vægast sagt) í skólanum og á meðan er ég í einskonar fríi.
Á meðan ég er heima í íbúðinni (sem er btw rosalega fín) er ég bara heima hjá mér en um leið og ég fer út er ég í útlöndum, endalaust. Það er auðvitað bara snilld.

Við Bjarnheiður skelltum okkur í svaka langa lestaferð um daginn og fórum alla leið til London til Grímu og liðsins hennar.
Það var alveg svakalega gaman og Bjarnheiður fílaði sig gersamlega í botn með tvo hunda og tvo krakka til að leika við. Við vorum alveg í fimm daga og erum núna bara bíða eftir að þau kíki hingað.

Svo kom Sigga frænka hingað til okkar og var alveg í heila 48 tíma...
En það var alveg frábært að fá hana hingað. Kortafyrirtækin eru sennilega mjög ánægð með okkur, við stóðum okkur mjög vel í fatakaupum.

En ég er ekki búin að kynnast mikið fólki hérna. Reyndar ekki einum einasta Breta (eða Skota). En ég hef kynnst nokkrum Íslendingum.
Við mæðgur vorum staddar í hraðbankanum hjá Tesco um daginn þegar ég allt í einu heyri sagt fyrir aftan mig:
"Elvar! Ekki trufla konuna!"
Ég var fljót að snúa mér við og byrja að tala við fólkið.
Okkur var svo boðið í hrekkjavökukaffi til þeirra og þar voru fleiri Íslendingar. Það er auðvitað mjög gaman en planið er að reyna kynnast einhverjum Skotum líka, fyrst maður er nú hérna.

Það er soldið verið að agitera fyrir mömmum hérna að vera heima fyrsta árið eftir að þær eignast börn. Þetta varð þess valdandi að það var rosalega mikið af konum sem héngu aleinar heima svo mánuðum skipti og fengu - eðlilega - (fæðinga)þunglyndi.
Þannig að til að sporna við þessu var byrjað á því að stofna "mömmuklúbba" út um allan bæ. Þannig að nú á ég að geta farið út á næstu heilsugæslustöð og fengið upplýsingar um einhvern slíkan klúbb í mínu hverfi.
Það hljómar soldið spennandi verð ég að segja.
Alltaf gaman að kynnast nýju fólki og þar sem ég er svo gegnsýrð af áhuga um mitt nýja hlutverk í lífinu væri gaman að kynnast fólki sem er í sömu stöðu.

En planið mitt er að reyna fara í skóla eftir áramót.
Vandinn er bara sá að ég hef ekki græna glóru um hvað mig langar að fara læra.
Hef alveg reynt að nota útilokunaraðferðina en það skilur samt alveg heilan helvítis helling eftir...
Býst samt við að það endi með því að vera eitthvað tengt dýrum eða einhverju í sambandi við markaðsfræði eða auglýsingar.
Annars er draumurinn að eignast jörð uppí sveit og stunda -lífrænan- sjálfsþurftarbúskap. Vera með geitur, endur og gæsir og rækta grænmeti.
Útópían mín... Hmmm...

En jæja, er ekki alveg að nenna skrifa meira í bili.
Vona bara að það séu ekki allir búnir að gefast upp á lesa bloggið okkar...

Öntill ðenn

Rósa og Bjarnheiður eru komnar frá London. Bjarnheiður hefur stækkað helling á ekki nema 5 dögum. Hún er kominn með heilar 5 tennur líka og ferlega montin yfir því. Á móti er mamman að skreppa saman með hverjum deginum enda labba þær mæðgur nánast daglega borgina þvera og endilanga.
Grikkir eru ansi fjölmennir hérna einhverja hluta vegna. En þessir Grikkir eiga það allir sameiginilegt að tala illa um landið sitt og samlanda sína. Móttó Grikkja er "Af hverju að gera eitthvað í dag ef þú getur gert það á morgun" þokkalegt mottó það. Ekki ósvipað hinu íslenska kannski. Annars fór ég út með einum grikkjanum um helgina. Fórum auðvitað á sóðalegasta þungarokksstaðinn í borginni og þræddum pöbbana. Fyndið að sjá hvað margir eru á rassgatinu strax um 10-11 leytið.  Maður er svona vanari því að fólk láti ekki sjá sig fyrr en um eitt og blindfullir kl. 3. 

Læri læri....

biggi

Fékk róbóta til að hreyfast í dag.  Reyndar alger barnaleikur.  Allt umhverfið uppsett og allt ready en samt gaman að sjá kvikindið hreyfast.  Og auðvitað setti ég hann í botn og snúrurnar duttu úr sambandi. 

R & B fóru til London í gær að hitta frænku hennar Rósu.  Einn og yfirgefinn heima.  Skrítið hvað rútína manns fer í klessu við þetta.  Ég hafði t.d enga tilfinningu hvenær væri sniðugt að fara sofa í gær.  Horfði þátt í gær sem ég hefði betur sleppt.  Svona ótrúlega amerískur þáttur um hvað fólk ætti að gera þegar það lendir í flugslysi.  Það var viðtal við eina manneskju sem lifði af slys, nota bene hún var ein af tveimur í allri vélinni. Hún útlistaði því sem hún gerði til að lifa af.  Einsog þetta væri einhver sérstakur hæfileiki sem hún bjó yfir en ekki aðrir. 

Annars er ég með of frjótt ímyndunarafl stundum fæ svona morbid dauða hugsanir.  Hlýtur að vera til eitthvað nafn á þetta, ég er varla sá eini.  Til dæmis, keyrir vörubíll framúrmér í umferð.  Ég sé fyrir að hjólið detti af og lendi á rúðunni, sé fyrir mér litla fyrirsögn í blaðinu um hræðilegt slys, hvernig þeir sem mig þekkja munu bregðast við.  Svo sé ég fyrir mér hvernig tilfinning það væri að vera fastur undir vörubíladekki á 100 km hraða, þyngslin, örvæntinguna, hugsanir um að þetta sé raunverulega ekki að gerast. 
Þetta er svipað og óttaslegnar mæður sem vita af börnum sínum út á götu að leika.  Þær ímynda sér allt það versta. 
Þess vegna þarf ég ekki á svona bull þáttum að halda, fullfær um þetta sjálfur.  En það góða við svona klikkelsi er ég kann rosalega að meta það að komast á áfangastað.   

Annars ætla ég mér að forrita um helgina.  Ekki búinn að gera það í margar vikur, ágætis tilbreyting frá stærðfræðinni.  Ég heldur ekki fengið mér bjór í marga daga, það gengur ekki!

jó bitch (ie. sælt veri fólkið)

Long time no blog.  Smá update hérna frá Edinborg.  Skólinn er byrjaður á fullu og ég er að svitna yfir Línulegri Algebru aðallega.  Eitthvað sem ég ætti nú að kunna en ekki gert neina alvöru stærðfræði í mörg ár.  Diffranir, heildanir og líkindafræði er ekki í eins slæmum farvegi.  En það eru hérna nokkrir stærðfræðingar sem hægt er að bögga.  Á móti getur maður kennt þeim eitthvað í forritun.  Fór í fyrsta tímann í róbótafræðum í gær.  Skemmst frá því að segja að ekkert virkaði.  Róbótinn haggaðast ekki, myndavélinn fraus og forritið krassaði.  En ef það er eitthvað sem fólk í tæknibransanum kannast við þá er það dót sem virkar ekki eða virkaði einu sinni.  Reynar var einn snillingur hjá Marel sem ég vann með sem orðiði þetta vel þegar þjóðverji tók til starfa í vöruþróun.  "Kann hann eitthvað í íslensku ? " var hann spurður "Allt sem hann þarf að kunna.  Hann kann:  Andskotans! og Þetta virkar ekki! ".  
Gleðilega fréttir að heiman eru þær að bandið mitt ástsæla Potentiam er að fara gefa út nýja geislaskífu.  Við höfðum gert 2 promo eftir síðustu útgáfu og loksins kom einhver sem vildi gefa þetta út. Lítið fyrirtæki í þýskalandi sem tók þetta að sér.  Þeir hafa hinsvegar ágæta dreifingu.   Snilld! Líklega vilja þeir gefa út eina spánýja breiðskífu í framhaldinu.  Ég er vopnaður helstu áhöldum til tónsmíða þannig ég mun skiptast á hugmyndum og hávaða við hinn heilann bandinu.  Þyrfti reyndar að versla mér midi hljómborð en það er annað mál.

Bjarnheiður og Rósa eru hressar.  Eru núna að fara í leiðangur upp á járnbrautastöð og kanna hvað kostar að fara til London.  Stefna á að fara hitta Grímu frænku hennar Rósu.  Bjarnheiður er sífellt kát einsog ávallt.  Byrjuð að melta einsog alvöru manneskja og skila af sér í samræmi við það.  Hún er sem sé byrjuð að borða mat og fílar banana ansi vel.

Enn að bíða eftir bankareikning, held að þetta sé vika 5.  Ég er komin yfir það að vera pirraður út í seinaganginn en þetta er ótrúlegt kerfi.  Þangað til verð ég að fara á netið í skólanum, vonandi koma fleirri myndir þegar við fáum loksins netið heim.  

Nú er tími til að leysa einhver verkefni.

biggi

 

hallo heimur!
Induction vikan i skolanum er nu ad ljuka.  Vikan hefur farid i ad kynna skolann og kursa fyrir nemendum.  Eg er farinn ad ida i skinninu ad fara svitna yfir verkefnum i skolanum.  Eg valdi mer upphaflega Intelligent Robotics sem adalgrein og er ad vonast til ad styrkja tha akvordun i neastu viku thegar kursarnir byrja.  Planid er ad fara i fullt af kurstum og fa tilfinningu fyrir thvi sem um er raeda.  Intelligent Robotics snyr ad robotum, skynjum og velraenum laerdomi (otholandi ad hafa ekki islenska stafi).  Annars er cognative science og neuroscience ad heilla lika. Kannski ekki eins practical en thad kemur betur i ljos.  Thau fraedi snu ad tvi ad skilja hvernig likaminn gerir hlutina, taugar og heilinn.  Nu er malid ad finna hinn vanfundna gullna medalveg. 
Annars er eg ad drepast i ollum likamanum.  For i fotbolta i gardinum i gaer med Micheal(Thodverji), Chris(Grikki) og Jean (Frakki).  Grenjandi rigning og allir a hausnum.  Leidinlegt hvad likaminn kvartar alltaf daginn eftir thvi nu er eg med eymsli i hverri einustu taug.  En eg var audvitad landinu til soma og tok tha i bakariid :) Svona thegar eg hafdi thol til :).  Eg var ekkert ad segja theim eg hefi aeft lengi med Gymnasium Association of Hafnafjordur (FH), hljomar bara eitthvad svo fjandi illa.
Rosa og Bjarnheidur voru official ljosmyndarar af thessum international leik. Setjum fleirri myndir thegar vid erum komin med netid.  Bjarnheidur filadi sig vel i rigningunni og var upptekinn vid ad reyna drekkka rigninguna sem a hana fell.

Nu er eg ad bida eftir stelpunum a heimilinu og fer svo a eitthvad voda fint kokteilbod fyrir masters og doktorsnema.  Svona c.a 95% likur ad madur tali vid Indverja eda Kinverja thar. 

Rosa og Bjarnheidur loksins komnar! Nu eru thaer ad versla i Asda.  Rosa hefur talad um Boots sem sitt himnariki, vonandi ad hun finni goda boots bud i leidinni.  Fyrir tha sem ekki vita er Boots svona einsog lyfja.  Fullt af einhverjum snyrtivorum og allskonar heilsu drasli.  Bjarnheidur er buinn ad laera eitt trick, heilsa folki med upprettri hond.  Reyndar skuggalega likt tvi sem nasistar og fasistar eru thekktir fyrir.  Vid hofum sem se verid a gotum Edinburgh heilsandi litla barninu med upprettri hond.  Tek thad fram ad eg er snodadur, havaxinn og toluvert hvitur a horund ;). 
Forum i gardinn i gaer sunnudag i steikjandi hita.  Bjarnheidur fekk ad smakka sinn fyrsta banana.  Hann rann ljuflega ofani ort staekkandi mallann. 
Nu er eg buinn ad saekja um bankareikning herna.  Thjonustan alveg tipp topp, tekur ekki nema tvaer vikur ad fa thetta i gegn.  Her eru menn alltaf paranoid gagnvart peningatvaetti og almennt gagnvart glaepamonnum.  Thad er ekki fyrr en bankareikningurinn er kominn ad eg get fengid internet samband heim.  I millitinni tharf madur ad lifa med thessa tomleika tilfinningu sem internet leysid skilur eftir sig.  Otrulegt hvad thetta er ordinn mikill grundvallar hlutur af hafa.  En internet kaffinn verda ad duga i millitidinni og vonandi bradlega netsambandid upp i skola.
Vonandi mun takast ad ganga fra skraningarferlinu i skolann a morgun.  Svo fer thessi vika i svokallada fresher week.  Kynningar vika thar sem nemar kynnast hver odrum og skolanum audvitad.  Kennsla aetti ad hefjast i neastu viku.
Svo hef eg ordid var vid otrulega marga tonleika i Glasgow a naestunni. Meira um thad sidar thegar eg hef tima til ad spogglera i sliku.

Later
Biggi

ok, nú er ég endanlega viss um að bankakerfið er hannað af djöflinum.  Eftir heila tvo daga tókst mér að ná peningunum mínum út úr kerfinu.  Er með lyklana að íbúðinni í höndunum og er á leiðinni að flytja inn.  Mun líklega ekki vera í miklu netsambandi næstu daga.  Þarf að redda því hjá BT(British Telecom).  Fyrir áhugasama þá setti ég myndir á flickr http://www.flickr.com/photos/edinborg. 
Þá er næst á dagskrá að fara klára registry í skólann og klára þau mál öll saman.  Until next time...

Biggi

Dagur vandræða og vesens að baki.  Til stóð að flytja inn í íbúðina í dag en vegna þess hversu óútreiknalega leiðinlegt bankakerfið er hér tefst það um einn dag.  Royal Bank of Scotland harðneitar að taka stórar upphæðir út af kortinu einhverra hluta vegna.  Þá var það að millifæra á kreditkorið og það tekur einhvern tíma osfr.  Sem sé óendanlega leiðinlegt dæmi allt saman.  En ein nótt enn á hostelinu er fínt.  Ég er haldinn svolítilli fullkomnunaráráttu þegar kemur að því að standa við það sem maður segir. Þess vegna er ég kannski aðeins meira pirraður en tilefni er til.  Ég er búinn að tala svo mikið í símann að arabinn sem lítur út einsog djöfullinn er hættur að nenna heilsa mér.  Held það sé logandi eldur bak við augun á þessum manni, ekki viss um litinn enda soldið fatlaður að því leytinu til. 

En að því öllu slepptu fórum við mörg héðan að kíkja á flugeldasýninguna sem hin umræddi banki, RBS, splæsti í.  Það var ótrúleg sjón að sjá kastalann upp á hæðinni í ljósum logum.   Sýningin var í tilefni af loka festivalsins sem var hér í sumar.  Voða frægt festival sem ég hafði reyndar aldrei heyrt um.  Það tók okkur Grikkjann ekki nema 10 mínútur að týna restinni af liðinu.  Enduðum hinsvegar kvöldið í bjórgarði hér rétt hjá ásamt hinu liðinu sem saman stóð af frakka, spánverja, áströlum, hawai-ingi ( hmm hvað kallar maður þá ?), pólverja, þjóðvera og grikkja.  Sérkennilegt þegar þjóðverjinn og pólverjinn fóru að tala um borgir í póllandi.  Ætli fólk í þessum löndum horfi alltaf á þjóðverja minnugt þessa sem þeir gerðu á sínum tíma ? Væri gaman að geta verið í fluga í heila stundum.
Ég fór að velt fyrir mér hvort það sé einhver flipp siður að pissa á framendan á barborðinu ?  Lyktin þarna inni var soldið þess leg og undarlegir pollar fyrir neðan borðin.  Ég hélt mig úti. Nú er bara að hita sér eitt stykki pizzu( líklega í 5 skipti )og taka því rólega.  Vonandi gengur þetta bankadót allt saman vel á morgun og ég ætti að fá afhenta lykla í fyrramálið.

Sunnudagur til hvílu.  Hef ákveðið að gera nákvæmlega ekki neitt nema það að fara og horfa á flugeldasýninguna niðrí bæ í kvöld.  Reyndar er hópferð upp á einhvern hól þar sem útsýnið á að vera sem best.
Hitti leigusalann í gær, Stuart og Linda konan hans.  Þau voru virkilega fín enda nauðsynlegt að hafa góðan leigusala.  Það vakti nokkura athygli hérna að ísland hafi unnið N-Írland í gær.  Grikkinn vildi meina að N-Írland væri líklega eitt af verstu liðum í veröldinni.  Ég virðist alltaf taka sömu umræðuna um ísland.  "ah, only 300 thousand!".  Maður fær nú aukna virðingu fyrir afrekum þessara örþjóðar þegar maður ræðir við þetta lið.  Þeim finnst þetta ótrúlegt að Ísland eigi sér þessa menningu, afreksfólk, listamenn etc.  Það er auðvitað nokkuð merkilegt.
Alex hin skrítni Skota-Þjóðverji vildi endilega draga mig á einhvern traditional skoskan pub.  Ég var vel til í það, vildi reyndar helst ekki fara með honum einum þar sem hann er í skrítnara lagi.  Mér hefur alltaf fundið undarlegt fólk áhugavert og átt auðvelt með að vingast við það, hvaða ályktanir sem má draga af því.  En það verður að ríkja ákveðið jafnvægi á hlutunum. 
Þannig ég beið hérna eftir Alex og chattaði við Írska stúlku og aðra frá Chile.  Besti ice breaker á samræður hérna er einfaldlega "so, where are you from ?".  Það er alltaf áhugavert að heyra sögu fólksins sem hérna er.  Ég  hef nefnt áður að fólk hér virðist vera oftar en ekki þræl menntað.  Þar sem flest lönd klára menntaskóla fyrr en íslendingar er fólk yngra að koma út úr háskólum.  Reyndar heyrist mér trendið soldið vera að fólk  stefnir á tvær mastersgráður.  Sem er bæði gott og slæmt.  Þetta er að ég held afleiðing þess að krakka eru 18 ára að velja sér háskólagráðu.  Velja sér eitthvað sem þeir jafnvel sjá eftir og fara í eitthvað annað seinna.  En mikil menntun, upp að ákveðnum marki auðvitað, er ekkert nema góð. 
Annars er Spánverinn einna hressasti maðurinn í húsinu.  Juan held ég hann heiti (eins kaldhæðnilegt og það er).  Hann fann á sama deginum vinnu og íbúð.  Hann var himinlifandi yfir þessu öllu saman.  Fór þó fljótlega að tala um brjóstastærðir kvenna í svíþjóð.  Benti sérstaklega á frakkan þá, einsog þeir hafi rannsakað þetta ítarlega í sameiningu. Jæja, blogg plebbismanum er lokið (fyrir steinar) flugeldasýning í kvöld.  Held ég fari til arabana sem aldrei brosa og kaupi mér eitthvað að snæða.

biggi