Ég er búin að gefast upp á að bíða eftir fleiri niðurstöðum frá ykkur.
Meira að segja Biggi, sem á nú að heita meðeigandi þessarar síðu, lét ekki svo mikið sem eitt orð eftir sig liggja í kommenti.

Það er nú ekki mikið að frétta héðan. Biggi er á kafi í próflestri og prófum (jájá, það er engin afsökun fyrir að kommenta ekki...), hann tekur átta próf og verður ekki búinn að þessu fyrr en 18. maí. Akkúrat núna situr hann á móti mér við borðstofuborðið og er að fara yfir glærur. Ég held að hann ætli að láta mig hlýða sér yfir... ekki veit hvar ég að byrja, sé örugglega ekki muninn á blaðsíðutalinu og dæmunum. Bjarnheiður situr á milli okkar og er búin að rífa tissjú niður í frumeindir sem hún dífir svo ofan í melónu og borðar af bestu lyst. Ætli að þurfi þá að skeina henni næst...?

12. maí (daginn áður en undirrituð á afmæli ;-)) verður Eurovision. Við Svana og Biggarnir og Emma og Bjarnheiður ætlum að horfa á það saman hérna í Polwarth-kastala. Eins og ég hef verið mikil Eurovision manneskja undanfarin ár þá hef ég ekki mikið fylgst með því núna í ár. Það er nottla ekki næstum því eins mikið talað um það hérna, örugglega ekki eins mikil spenna að vita að þú eigir öruggt sæti no matter what. En ég sá atriðið sem á að fara héðan - já, atriðið, það er eiginlega ekki hægt að kalla þetta lag - og það er hræðilegt, vægast sagt.
En svo hef ég passað mig á því að láta ekki freistast til að kíkja á hann Eika Hawk, hef alltaf að langað til að vita hvernig það væri að sjá ekki framlag Íslendinga fyrr en í keppninni sjálfri. Svona ekki búin að venjast laginu og telja sjálfri mér í trú um að það sé langflottasta lagið by far. Nota að sjálfsögðu tækifærið núna.
Ég hlakka alveg til bara!

Jæja, ætli það sé ekki best að fara koma sér af stað, við Bjarnheiður höfum staði til að sjá og fólk til að hitta, brjálað að gera hjá okkur. Í góða veðrinu.

Já, og svo getur verið að við ætlum okkur ekkert að koma heim í bráð, kannski ekki fyrr en árið 2010...

http://edda.is/karlkona?
(Hlekkjadæmið bilað á síðunni og ég get því ekki nefnt þetta neitt; hlekkurinn verður bara að vera þerna "allsber")

Endilega upplýsiði hvað þið fáið!

Ég fékk þetta:

Túlkun á niðurstöðunum

Þú hlaust 180 stig.

Flestir karlar ná stigafjölda á bilinu 0 til 180 og flestar konur 150 til 300. Heilar sem eru karlmiðaðir eru yfirleitt undir 150 stigum. Þeim mun nær núlli sem þeir eru, þeim mun afdráttarlausari karlheilar eru þar á ferðinni og testósterónmagnið að líkindum í meira lagi. Þessir einstaklingar búa yfir góðri rökvísi og skilgreiningarhæfni, eiga auðvelt með að tjá sig með orðum, eru agaðir í betra lagi og vel skipulagðir. Þeim mun nær núllinu þeir eru, þeim mun hæfari eru þeir til að gera kostnaðaráætlanir og spá fyrir um niðurstöður út frá tölfræðilegum athugunum án þess að tilfinningar hafi þar minnstu áhrif.

Niðurstöður sem hljóða upp á mínustölu benda til að heilinn sé ofur karlmiðaður. Það sýnir að mikið magn testósteróns var til staðar á fyrri þróunarstigum fóstursins. Þeim mun lægri sem stigafjöldinn er hjá konu, þeim mun meiri líkur eru á að hún hafi lesbískar tilhneigingar. Heilar sem eru kvenmiðaðir fá yfirleitt meira en 180 stig. Þeim mun hærri sem talan er, þeim mun kvenmiðaðri er heilinn og þeim mun meiri líkur á að einstaklingurinn búi yfir afgerandi sköpunargáfu, listrænum hæfileikum og sé músíkalskur. Þessir aðilar munu oftar en ekki taka ákvarðanir sem byggjast á innsæi eða hvatvísi og eru leiknir við að skilgreina vandamál með lágmarksupplýsingar í höndunum. Þeir eru og náttúraðir til að leysa vandamálin af skapandi innsæi. Þeim mun hærra yfir 180 sem stigagjöfin er hjá karli, þeim mun meiri líkur eru á því að hann sé samkynhneigður. Karlar sem eru neðan við núllið og konur sem eru yfir 300 hafa heila sem starfa með svo ólíkum hætti að þau eiga líkast til ekkert sameiginlegt annað en að búa á sömu plánetunni. Stigagjöf frá 150 til 180 ber vott um sveigjanleika í hugsun hjá báðum kynjum eða fótfestu í herbúðum beggja. Þessir einstaklingar sýna hvorki ákveðnar hneigðir til karlmiðaðrar né kvenmiðaðrar heilastarfsemi og eru venjulega sveigjanlegir í hugsun sem er vitaskuld afbragðs eiginleiki fyrir alla sem þurfa að leysa vandamál. Þeir hafa og tilhneigingu til að vingast bæði við karla og konur.

Ég er búin að vera fikta við myndavélina okkar og búin að finna fullt af mjög sniðugum fítusum (hljómar eins og fóstur...). Nú kann ég að stilla vélina þannig að það þarf ekki að nota flassið, höfum eiginlega alltaf þurft þess hingað til, annars hafa myndirnar verið hreyfðar. En nú er meistari ég búin að fatta ljósopastillinguna og líka hvernig á að stilla apparatið á svart-hvítt.
Málið er bara að við hlöðum alltaf öllum myndum yfir á hina tölvuna okkar, s.s. borðtölvuna en ég er alltaf í fartölvunni. Get haft hana í stofunni og litið eftir skrippildinu í leiðinni. En ég er allavega ekki að nenna að fara í hina tölvuna, ekki strax.
En þið vitið allavega að það er til fullt að flottum myndum af afkomandanum hehehehe...

Nú er bara soldið heitt! Ég er búin að opna stóra gluggann í stofunni til að reyna fá gegnumtrekk, en loftið hreyfist bara ekki... og klukkan er bara 9:20

Talandi um að klukkan sé ekki orðin meira; Bjarnheiður er komin í vínskápinn... Hún veit alveg að það er stranglega bannað að fara í þennan skáp (- allavega fyrir hádegi), þetta er rússneska eðlið í henni; getur ekki haldið sig frá vodkanum. Þetta er líka partur af óhlýðnisskeiðinu hennar. En hún er voðalega dugleg að hjálpa til við heimilisstörfin (kannski ekki skrítið ef hún er alltaf að stelast í vodkann). Alltaf þegar ég sópa þá eltir hún hrúguna og stendur vörð um hana (eða reynir að finna eitthvað til að borða úr henni), svo þegar ég er að safna saman þvotti til að setja í vélina þá er hún endalaust að rétta mér einhverjar spjarir sem henni finnst að eigi að fara í þvott svo eltir hún mig að þvottavélinni og passar upp á að hurðin sé nógu vel lokuð og líka þvottaefnaskúffan. Svo situr hún fyrir framan "gluggann" og bíður þar til snúningurinn hefst. Ég held að hún muni eiga góðan frama hjá vinnueftirlitinu...

Fór í móðurskipið í gær til að kaupa bleyjur og nokkrar nauðsynjar. Þar var verið að selja handsápu í Boots-merkinu á svaka tilboði; 2 fyrir pund eða eitthvað álíka. Ég -búin að smitast af Skotunum- nýtti mér þetta tilboð þar sem okkur vantaði þetta hvort eð er. Svo þegar ég kom heim þvoði ég mér um hendurnar með nýju sápunni og hvað haldiði? Það er einhver lykt af henni sem færir mig ca. 20 ár aftur í tímann. Hún er alveg hryllilega góð en ég get ekki fyrir mitt litla líf munað á hvað þessi lykt minnir mig -meikar þetta sens? Ég er allavega eins og geðsjúklingur, alltaf að þvo mér um hendurnar og svo sit ég með þær upp að andlitinu að dreg andann djúpt. Verð að passa mig á því að gera þetta ekki á almannafæri... Ég enda örugglega á því að baða mig upp úr þessari sápu. Já! Ég geri það bara, slæ þessu upp í kæruleysi og þvæ líkamann upp úr handsápu. Lifum á brúninni!  

Það komu tveir geisladiskar frá Sylvíu með póstinum í gær; Barnaborg með Eddu Heiðrúnu Backman og Berrössuð á tánum. Ég var einu sinni að vinna á leikskóla og þar var alltaf verið að spila Barnaborg. Ég veit ekki hvor okkar er að fíla sig meira núna; ég eða barnið...
Takk kærlega fyrir okkur Silla flænka!

Sumarið ákvað að láta aðeins á sér standa og það er ekki búið að vera neitt sérstaklega heitt undanfarna daga. En í dag er hitinn kominn í 15°C svo þetta er farið að líta betur út. Svo segir veðurspáin að hitinn eigi að fara yfir 20 gráðurnar eftir helgi.
Muahahaahahaha!

Bjarnheiður er orðinn þvílíkur príliköttur; prílar upp í alla sófa og stóla sem hún kemst í. Svo er hún endalaust að prófa mig þessa dagana, alltaf að sjá hversu langt hún kemst með mig. Sama hversu mikið ég banna henni þá hlíðir hún ekki og svo á endanum fer hún að gráta (frekja?).
En hún er rosalega dugleg, labbar núna eins og hún hafi aldrei gert neitt annað. Við fórum í göngutúr í gær og hún gekk allan hringinn í kring um húsið okkar sem er soldill spotti fyrir hana. Hún heilsaði og vinkaði öllum sem við sáum á leiðinni, alveg að springa hún var svo montin.
Í allan gærdag var snakkskál eftir Bigga á borðstofuborðinu og Bjarnheiður var alltaf að biðja um á fá að smakka. Ég leyfði henni smá en hún má nottla ekki fá mikið salt svo ég vildi ekki gefa henni mikið, en hún dýrkar snakk og í hvert sinn sem hún koma auga á skálina í gær vildi hún fá.
Svo var ég að taka af borðinu eftir kvöldmatinn í gærkvöldi og skildi hana eftir í stólnum sínum á meðan. Þetta tók ca. 10 sek. og ég snéri mér aftur við þá var hún komin upp á borðstofuborðið og var að troða snakki upp í sig alveg á skrilljón að koma eins miklu upp í sig áður en ég myndi koma og stoppa þetta af, hún vissi alveg að hún mátti þetta ekki, enda mótmælti hún ekkert þegar ég tók hana af borðinu. Ég átti nú soldið bágt með mig, þurfti alveg að fela fyrir henni glottið á mér.
Hún er ótrúlega ákveðin og rosalega þrjósk (skil ekkert hvaðan hún hefur þetta...).

Ég gleymdi alveg að segja frá því í síðustu færslu að hún Svana er búin að eignast litla stelpu sem hefur fengið nafnið Emma. Hún er alveg hryllilegt krútt! Það er búinn að vera endalaus gestagangur á því heimilinu frá því daman kom í heiminn svo að við höfum nú ekki fengið að sjá mikið af þeim undanfarið. Svo eru þau að fara heim til Íslands í maí. Svana og Biggi (hennar sko) ætlað að gifta sig með pompi og prakt (aðallega pompi) áður en þau fara til Kína. Mikið eigum við eftir að sakna þeirra!

Sem betur fer verða Guðrún og co. hérna í allt sumar. Verða reyndar alveg í rúmlega ár í viðbót þar sem hún fer í skóla næsta haust. 

En svo er ég búin að kynnast meira af fólki, mömmur með lítil börn. Áslaug er ein af þeim. Hún á lítinn strák sem heitir Hannes. Maðurinn hennar er Finni og hún er ekki búin að búa á Íslandi síðan 1999. Hefur verið í Finnlandi og Rússlandi. Hún er rosaleg tungumálamanneskja; kann (fyrir utan ísl. og ensku) finnsku, rússnesku, sænsku og norsku. Hún er með mastersgráðu í rússnesku og skrifaði lokaritgerðina sína á kírilísku (letrið sem rússneska er skrifuð á). Svo, þar sem Bjarnheiður talar bara rússnesku þessa dagana, skilja þær hvor aðra mjög vel. Ég get ekki tekið mikið þátt í þeim samskiptum þar sem mín kunnátta í rússnesku takmarkast við nostróvia (þ. skál! -ég kann ekki einu sinni að skrifa það rétt). Tiemo (kann ekki heldur að skrifa nafnið hans rétt) -maðurinn hennar Áslaugar- er doktor í eðlisfræði og er að vinna við Edinborgarháskóla, þess vegna eru þau hérna. Þau fara í haust og vita ekki ennþá hvort þau fara þá til Finnlands eða Nýja-Sjálands.
Svo er önnur stelpa sem ég er búin að kynnast; Dara. Hún á litinn strák sem heitir því skemmtilega nafni Mongo (l kid you not!), pabbi hans heitir það sama. Þau eru Írar en eru búin að búa hérna í Skotlandi í nokkur ár. Mongo eldri rekur fyrirtæki hérna þannig þau eru ekkert á leiðinni að flytja. Hún er -eða var, hún er orðin 38 ára- atvinnudansari og var í River Dance-hópnum, er búin að fara tvisvar í Eurovision og dansa á sviðinu og ferðast um allan heiminn með danshópnum. Í dag dansar hún ekki lengur sjálf, en hún stendur fyrir danssýningum og keppnum aðallega í Bandaríkjunum. River Dance er víst voða vinsæll í Flórída (og í einhverju öðru ríki - ég man í augnablikinu ekki hvað það var).
Þannig að það er búið að vera mikið að gera hjá okkur Bjarnheiði í að sósjalera.

Biggi greyið er að fara í fyrsta prófið sitt á morgun og svo er annað strax á þriðjudaginn. Hann sést varla hérna heima; er öllum stundum á bókasafninu að læra. Hann er kominn með áhyggjur af því að Bjarnheiður muni ekki þekkja hann lengur þegar prófunum líkur...
Við ætlum að fara í sund þegar þessi törn er búin og líka á ströndina, þannig það verður að fara versla sundbol á prinsessuna. Svo er ég sko löngu búin að kaupa vatnshelda sólarvörn á hana, get ekki beðið eftir að upplifa alvöru sumar í fyrsta skiptið á ævinni!

Þið megið alveg taka þátt í könnuninni.. hehemm...
Já, og Maggi; slóðin á nýju síðuna er komin hérna inn - undir Merkilegt  --  ásamt fullt af öðrum tenglum.

Jæja, þá er maður byrjaður að sumbla.
Er reyndar bara að drekka eitthvað ógeðslegt Cranberry Coolwater, gerfi-sykurleðja.
En eníhús.

Það er búið að ganga á ýmsu hérna hjá okkur Edinborgurum undafarið.
Ætluðum að flytja, vorum búin að finna aðra íbúð og allt. Vorum búin að ákveða að fara í eitthvað aðeins ódýrara og nota mismuninn í daggæslu fyrir Bjarnheiði. Ég fór því á stúfana og eftir að hafa skoðað ca. þrjátíu íbúðir fann ég eina hérna rétt hjá okkur, s.s. í sama hverfi, sem var gott því við erum í mjög góðu hverfi.
Þessi íbúð var í nýbreyttri kirkju, alltso búið að breyta henni í íbúðarhúsnæði. Íbúðin "okkar" var andirið í kirkjunni með tilheyrandi lofthæð og kirkjugluggum. Það var glænýtt eldhús með öllum græjum og allt rosalega nýtískulegt og flott í þessari gömlu byggingu. Ég var í skýjunum yfir þessu öllu saman og gat ekki beðið eftir að flytja inn. Við borguðum aleiguna okkar á þessum tíma - þetta var í febrúar- það þurfti að greyða tvo mánuði í leigu, allskonar gjöld í leigumiðlunina o.þ.h.
S.s. miklir peningar...
En svo kom dagurinn sem við áttum að flytja inn... Við fórum og skrifuðum undir leigusamninginn og fórum svo beinustu leið í íbúðina.
Það sem mætti okkur þar var hreint og beint ótrúlegt; það var ekkert eldhúsgólf, það var byrjað á undirbúningsvinnu til að mála íbúðina -allir veggirnir flekkóttir-, það var búið að fjarlægja fataskápana úr svefnherberginu og það var svo þykkt ryklag yfir allri íbúðinni að ég hef aldrei séð annað eins.
Bjarnheiður var sofandi þegar við komum þangað og þegar hún vaknaði og vildi fara úr vagninum föttuðum við að það var ekki hægt að láta barnið niður á gólfið, eða niður á neitt for that matter. Leigusalinn var s.s. ekki á landinu -er víst hermaður og var/er staddur útí Írak eða Afganistan eða Fjarskanistan- og ætlaði að láta einhvern vin sinn gera íbúðina ennþá flottari. Þessi vinur var s.s. allt of seinn með allt. Svo var endalaust eitthvað klikk í gangi á milli eigadans á íbúðinni og leigumiðlunarinnar, samskiptin ekki alveg á réttu róli hjá þeim og við urðum á milli og allt bitnaði á okkur.
Við -að sjálfsögðu- urðum mjög vonsvikin, vægast sagt. Svo eftir því sem símtölunum á leigumiðlunina fjölgaði og eftir því sem leið á daginn urðum við alltaf reiðari og reiðari .
En til að gera langa sögu stutta þá fengum við leigusalann okkar hérna til að leyfa okkur að vera mánuð í viðbót, svo hófst rosalega leiðinlegt ferli við að reyna ná peningunum okkar til baka og að halda áfram að leita að annari íbúð.
Þetta endaði svo allt á því að við hættum við að flytja; það er ekki hægt að gera minna en 6 mánaða leigusamning hérna í Bretlandi og við áttum bara fimm mánuði eftir svo þessi sparnaður var eiginega fallinn um sjálfan sig. Svo við fengum leigusalann okkar hérna á Polwarth Terrace til að lækka leiguna aðeins og lofuðum honum að vera til september hérna.
Svo, eftir að hafa fengið samtök leigusala í lið með okkur, þá fengum við alla peningana okkar endurgreidda og strákurinn hjá leigumiðluninni sem ég dílaði (reifst og skammaðist) sem mest við fékk vonandi skammir frá sínum yfirmönnum; hann er fífl!
En við erum bara nokkuð sátt núna. Bjarnheiður fer nú ekki á leikskóla þar sem það er svo ógeðslega dýrt hérna en það verður bara að hafa það. Reyni bara að fara með hana meira þar sem hún getur hitt aðra krakka og leikið sér við. Svo líður okkur bara mjög vel í þessari íbúð.
En jæja, þannig var nú sú saga...

Bjarnheiður er alltaf að stækka -eðlilega...
Hárið vex og vex og ég er alltaf að reyna láta hana vera með eitthvað í hárinu en það gengur nú svona og svona. 
Það eru myndir af henni á síðunni hennar með spennur, algjör dúlla.
Hún var í fyrsta skiptið í dag að labba alveg ein. Er búin að labba með í margar vikur en svo í dag loksins sleppti hún. Jibbý!!!
Svo er hún byrjuð að fá jaxla, vaknar stundum á nóttnni greyið, þetta er örugglega ekki þægilegt. Annars er hún ótrúlega hraust og dugleg; við vitum örugglega ekki alveg hvað það er að vera með barn sem er oft veikt eða eitthvað þess háttar. Sjöníuþrettán.

Það er komið sumar hérna liggaliggalái!!!
Svaka sól og hiti dag eftir dag. 
Ég er komin með sólarvörn 30 á andlitið á mér en samt eru sólarskemmdar-blettirnir byrjaðir að koma aftur... Enda örugglega á því að nota sunblocker. Vonandi virkar það bara.

Biggi lærir og lærir undir próf þessa dagana þannig hann getur ekki notið sólarinnar nema kannski 5 mínútur hér og 10 mínútur þar. Ég fæ hann til að taka sér nokkra daga frí eftir prófin áður en hann byrjar á lokaverkefninu.
Mig langar nú soldið að ferðast hérna í Skotlandi; ekki sátt við að sjá bara Edinborg og Glasgow eftir að hafa eitt heilu ári í landinu... Sjáum til hvernig það fer eftir prófin.

En jæja, nú fer Prison Break að byrja. Það þarf að poppa og opna bjór.
Skrifa fljótlega aftur - lofa- ;-)